1. ภาวะตลาดโดยทั่วไป
จากการที่ราคาน้ำมันพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่มีแนวโน้มจะลดต่ำลง ทำให้แต่ละประเทศต่างค้นคว้าวิจัย
และพัฒนาพลังงานทดแทนอื่นๆ กันอย่างเต็มที่ และหนึ่งในสินค้าที่ได้รับการจับตามองมากที่สุดในปัจจุบันเห็นจะได้แก่
เอธานอล ซึ่งประเทศที่พัฒนาได้ประสบความสำเร็จมากที่สุดก็คือบราซิล ที่อาศัยข้อได้เปรียบในด้านทรัพยากรธรรมชาติ
ที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก และเริ่มการพัฒนาก่อนประเทศอื่นๆ จนทำให้ในปี 2549 ที่ผ่านมาสามารถผลิตเอธานอลได้
มากกว่า 16,000 ล้านลิตรต่อปี ซึ่งปริมาณที่ผลิตได้นี้ไม่เพียงแต่จะสามารถสนองตอบต่อความต้องการใช้ภายในประเทศ
แต่ยังเหลือพอที่จะส่งออกได้เฉลี่ยประมาณปีละ 3,000 ล้านลิตรอีกด้วย
สำหรับในไต้หวันนั้น จากสถิติของ Bureau of Energy, Ministry of Economic Affairs ใน
ปี 2549 ไต้หวันมีความต้องการใช้น้ำมันรวมทั้งสิ้นประมาณ 1,380 ล้านลิตร โดยในจำนวนนี้ร้อยละ 98.22 เป็นการ
นำเข้าจากต่างประเทศ แสดงอย่างเห็นได้ชัดว่าไต้หวันต้องพึ่งพาการนำเข้าเป็นอย่างมาก
2. การผลิต
ผู้ผลิตสินค้าเอธานอลรายใหญ่ของไต้หวันคือ Taiwan Sugar Corporation ซึ่งมีกำลังการผลิตประมาณ
35,000 ตันต่อปี อย่างไรก็ดีพื้นที่เพาะปลูกอ้อยในไต้หวันมีแนวโน้มลดลงเรื่อยๆ จนเหลือพื้นที่ที่ให้ผลผลิตในปัจจุบันเพียง
13,000 เฮกตราร์ (1 เฮกตราร์เท่ากับ 10,000 ตรม.) เท่านั้น โดยคาดการณ์ว่าหากจะผลิตเอธานอลให้พอเพียง
ต่อความต้องการใช้ผสมในน้ำมันเชื้อเพลิง สำหรับใช้ในประเทศ จะต้องใช้พื้นที่ปลูกอ้อยอย่างน้อย 100,000 เฮกตราร์
อย่างไรก็ตาม ในเรื่องของพื้นที่เพาะปลูกนั้น คาดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไรมากนัก เนื่องจากปัจจุบันนี้ ไต้หวันยังมีพื้นที่
เพาะปลูกที่ว่างเปล่าอยู่ประมาณ 220,000 เฮกตราร์ ซึ่งหากมีความต้องการก็สามารถนำมาใช้ปลูกอ้อยหรือมันสำปะหลัง
เพื่อใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับผลิตเอธานอลได้ทันที
3. การนำเข้า
ในช่วง 3 เดือนแรกของปี 2551 ไต้หวันนำเข้าสินค้าเอธานอลที่ยังไม่แปลงสภาพ (HS-Code: 220710)
จากต่างประเทศคิดเป็นมูลค่ารวมทั้งสิ้น 4.97 ล้านเหรียญสหรัฐฯ เพิ่มขึ้นร้อยละ 73.02 จากช่วงเดียวกันของปีก่อนหน้า
คิดเป็นปริมาณ 6,580 เมตริกตัน เพิ่มขึ้นร้อยละ 89.93 โดยหากคิดตามมูลค่าแล้ว ไต้หวันนำเข้าจากจีนมากที่สุดด้วย
มูลค่า 1.13 ล้านเหรียญสหรัฐฯ (ลดลงร้อยละ 44.28) รองลงมาได้แก่ไทย ด้วยมูลค่า 0.98 ล้านเหรียญสหรัฐฯ
(ไม่สามารถเปรียบเทียบอัตราเพิ่ม/ลดได้ เนื่องจากไม่มีการนำเข้าในปีก่อนหน้า) และเวียตนาม(มูลค่า0.90 ล้านเหรียญ
สหรัฐฯ เพิ่มขึ้นร้อยละ 89.99) รายละเอียดเพิ่มเติมปรากฏตามตารางที่ 1
ตารางที่ 1 ปริมาณและมูลค่านำเข้าสินค้าเอธานอลที่ยังไม่แปลงสภาพ (HS-Code: 220710) ของไต้หวัน
Unit: US$ Million / Tons
No. Country 2006 2007 +/- (%) 2007* 2008* +/-(%)
Value Quantity Value Quantity Value Quantity Value Quantity Value Quantity Value Quantity
1 China 14,029.60 23,129.80 6,989.04 8,580.88 -50.18 -62.90 2.03 2,484.80 1.13 918.45 -44.28 -63.04
2 Thailand 1,050.75 1,611.76 3,805.44 6,343.29 262.17 293.56 0.00 -- 0.98 1,781.83 -- --
3 Vietnam 367.54 505.55 3,126.07 4,649.78 750.55 819.75 0.47 705.99 0.90 1,087.12 89.99 53.99
4 Brazil -- -- 26.48 37.42 -- -- 0.00 -- 0.85 1,400.92 -- --
5 Pakistan -- -- 2,453.41 4,178.46 -- -- 0.00 -- 0.59 1,000.44 -- --
Other 3,729.51 4,296.65 1,372.02 1,021.71 -63.21 -76.22 0.39 273.71 0.52 391.26 33.33 42.94
Total 19,177.40 29,543.76 17,772.46 24,811.54 -7.33 -16.02 2.89 3,464.50 4.97 6,580.02 73.02 89.93
* Data from Jan to Mar
Source: Directorate General of Customs, Ministry of Finance, R.O.C.
4. แนวโน้มตลาด
ปัจจุบัน ในไต้หวันยังไม่มีการจำหน่ายน้ำมันเอธานอลให้ประชาชนทั่วไป แต่จากการที่รัฐบาลต้องการเพิ่ม
ทางเลือกในการบริโภคพลังงานและลดการพึ่งพาการนำเข้าน้ำมันจากต่างประเทศ อีกทั้งเพื่อให้สอดคล้องกับปฏิญญา
เกียวโตในการลดการปลดปล่อยก๊าซ CO2 เข้าสู่ชั้นบรรยากาศ จึงได้มีโครงการนำร่องร่วมกับ China Petroleum
Corporation (CPC) ผู้ผลิตน้ำมันรายใหญ่ของไต้หวันในการทดลองใช้น้ำมันเอธานอลแบบผสมร้อยละ 3 (E3) ใน
ช่วงระหว่างปี 2550-2551 โดยมีจุดประสงค์เพื่อทดสอบปัญหาในการใช้งานและศึกษาความเป็นไปได้ในการผลิตออก
จำหน่ายให้กับประชาชนต่อไป ซึ่งในชั้นแรกนี้ได้ทดลองใช้กับยานพาหนะของหน่วยงานราชการในกรุงไทเป (คาดว่า
ความต้องการใช้ประมาณ 7.7 แสนลิตรต่อปี) ก่อนที่จะมีการขยายการทดลองไปยังหน่วยงานราชการในเมืองเกาสง
ในปี 2552 ต่อไป โดยที่รัฐบาลมีแผนจะเริ่มจำหน่ายน้ำมันเอธานอลแบบ E3 ในปี 2553 เฉพาะในเขตกรุงไทเป
และเมืองเกาสงด้วย ซึ่งคาดว่าจะมีความต้องการใช้ประมาณ 12 ล้านลิตรต่อปี
ข้อมูลจาก: สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศฯ
ที่มา: http://www.depthai.go.th
จากการที่ราคาน้ำมันพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่มีแนวโน้มจะลดต่ำลง ทำให้แต่ละประเทศต่างค้นคว้าวิจัย
และพัฒนาพลังงานทดแทนอื่นๆ กันอย่างเต็มที่ และหนึ่งในสินค้าที่ได้รับการจับตามองมากที่สุดในปัจจุบันเห็นจะได้แก่
เอธานอล ซึ่งประเทศที่พัฒนาได้ประสบความสำเร็จมากที่สุดก็คือบราซิล ที่อาศัยข้อได้เปรียบในด้านทรัพยากรธรรมชาติ
ที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก และเริ่มการพัฒนาก่อนประเทศอื่นๆ จนทำให้ในปี 2549 ที่ผ่านมาสามารถผลิตเอธานอลได้
มากกว่า 16,000 ล้านลิตรต่อปี ซึ่งปริมาณที่ผลิตได้นี้ไม่เพียงแต่จะสามารถสนองตอบต่อความต้องการใช้ภายในประเทศ
แต่ยังเหลือพอที่จะส่งออกได้เฉลี่ยประมาณปีละ 3,000 ล้านลิตรอีกด้วย
สำหรับในไต้หวันนั้น จากสถิติของ Bureau of Energy, Ministry of Economic Affairs ใน
ปี 2549 ไต้หวันมีความต้องการใช้น้ำมันรวมทั้งสิ้นประมาณ 1,380 ล้านลิตร โดยในจำนวนนี้ร้อยละ 98.22 เป็นการ
นำเข้าจากต่างประเทศ แสดงอย่างเห็นได้ชัดว่าไต้หวันต้องพึ่งพาการนำเข้าเป็นอย่างมาก
2. การผลิต
ผู้ผลิตสินค้าเอธานอลรายใหญ่ของไต้หวันคือ Taiwan Sugar Corporation ซึ่งมีกำลังการผลิตประมาณ
35,000 ตันต่อปี อย่างไรก็ดีพื้นที่เพาะปลูกอ้อยในไต้หวันมีแนวโน้มลดลงเรื่อยๆ จนเหลือพื้นที่ที่ให้ผลผลิตในปัจจุบันเพียง
13,000 เฮกตราร์ (1 เฮกตราร์เท่ากับ 10,000 ตรม.) เท่านั้น โดยคาดการณ์ว่าหากจะผลิตเอธานอลให้พอเพียง
ต่อความต้องการใช้ผสมในน้ำมันเชื้อเพลิง สำหรับใช้ในประเทศ จะต้องใช้พื้นที่ปลูกอ้อยอย่างน้อย 100,000 เฮกตราร์
อย่างไรก็ตาม ในเรื่องของพื้นที่เพาะปลูกนั้น คาดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไรมากนัก เนื่องจากปัจจุบันนี้ ไต้หวันยังมีพื้นที่
เพาะปลูกที่ว่างเปล่าอยู่ประมาณ 220,000 เฮกตราร์ ซึ่งหากมีความต้องการก็สามารถนำมาใช้ปลูกอ้อยหรือมันสำปะหลัง
เพื่อใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับผลิตเอธานอลได้ทันที
3. การนำเข้า
ในช่วง 3 เดือนแรกของปี 2551 ไต้หวันนำเข้าสินค้าเอธานอลที่ยังไม่แปลงสภาพ (HS-Code: 220710)
จากต่างประเทศคิดเป็นมูลค่ารวมทั้งสิ้น 4.97 ล้านเหรียญสหรัฐฯ เพิ่มขึ้นร้อยละ 73.02 จากช่วงเดียวกันของปีก่อนหน้า
คิดเป็นปริมาณ 6,580 เมตริกตัน เพิ่มขึ้นร้อยละ 89.93 โดยหากคิดตามมูลค่าแล้ว ไต้หวันนำเข้าจากจีนมากที่สุดด้วย
มูลค่า 1.13 ล้านเหรียญสหรัฐฯ (ลดลงร้อยละ 44.28) รองลงมาได้แก่ไทย ด้วยมูลค่า 0.98 ล้านเหรียญสหรัฐฯ
(ไม่สามารถเปรียบเทียบอัตราเพิ่ม/ลดได้ เนื่องจากไม่มีการนำเข้าในปีก่อนหน้า) และเวียตนาม(มูลค่า0.90 ล้านเหรียญ
สหรัฐฯ เพิ่มขึ้นร้อยละ 89.99) รายละเอียดเพิ่มเติมปรากฏตามตารางที่ 1
ตารางที่ 1 ปริมาณและมูลค่านำเข้าสินค้าเอธานอลที่ยังไม่แปลงสภาพ (HS-Code: 220710) ของไต้หวัน
Unit: US$ Million / Tons
No. Country 2006 2007 +/- (%) 2007* 2008* +/-(%)
Value Quantity Value Quantity Value Quantity Value Quantity Value Quantity Value Quantity
1 China 14,029.60 23,129.80 6,989.04 8,580.88 -50.18 -62.90 2.03 2,484.80 1.13 918.45 -44.28 -63.04
2 Thailand 1,050.75 1,611.76 3,805.44 6,343.29 262.17 293.56 0.00 -- 0.98 1,781.83 -- --
3 Vietnam 367.54 505.55 3,126.07 4,649.78 750.55 819.75 0.47 705.99 0.90 1,087.12 89.99 53.99
4 Brazil -- -- 26.48 37.42 -- -- 0.00 -- 0.85 1,400.92 -- --
5 Pakistan -- -- 2,453.41 4,178.46 -- -- 0.00 -- 0.59 1,000.44 -- --
Other 3,729.51 4,296.65 1,372.02 1,021.71 -63.21 -76.22 0.39 273.71 0.52 391.26 33.33 42.94
Total 19,177.40 29,543.76 17,772.46 24,811.54 -7.33 -16.02 2.89 3,464.50 4.97 6,580.02 73.02 89.93
* Data from Jan to Mar
Source: Directorate General of Customs, Ministry of Finance, R.O.C.
4. แนวโน้มตลาด
ปัจจุบัน ในไต้หวันยังไม่มีการจำหน่ายน้ำมันเอธานอลให้ประชาชนทั่วไป แต่จากการที่รัฐบาลต้องการเพิ่ม
ทางเลือกในการบริโภคพลังงานและลดการพึ่งพาการนำเข้าน้ำมันจากต่างประเทศ อีกทั้งเพื่อให้สอดคล้องกับปฏิญญา
เกียวโตในการลดการปลดปล่อยก๊าซ CO2 เข้าสู่ชั้นบรรยากาศ จึงได้มีโครงการนำร่องร่วมกับ China Petroleum
Corporation (CPC) ผู้ผลิตน้ำมันรายใหญ่ของไต้หวันในการทดลองใช้น้ำมันเอธานอลแบบผสมร้อยละ 3 (E3) ใน
ช่วงระหว่างปี 2550-2551 โดยมีจุดประสงค์เพื่อทดสอบปัญหาในการใช้งานและศึกษาความเป็นไปได้ในการผลิตออก
จำหน่ายให้กับประชาชนต่อไป ซึ่งในชั้นแรกนี้ได้ทดลองใช้กับยานพาหนะของหน่วยงานราชการในกรุงไทเป (คาดว่า
ความต้องการใช้ประมาณ 7.7 แสนลิตรต่อปี) ก่อนที่จะมีการขยายการทดลองไปยังหน่วยงานราชการในเมืองเกาสง
ในปี 2552 ต่อไป โดยที่รัฐบาลมีแผนจะเริ่มจำหน่ายน้ำมันเอธานอลแบบ E3 ในปี 2553 เฉพาะในเขตกรุงไทเป
และเมืองเกาสงด้วย ซึ่งคาดว่าจะมีความต้องการใช้ประมาณ 12 ล้านลิตรต่อปี
ข้อมูลจาก: สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศฯ
ที่มา: http://www.depthai.go.th