หลักการบัญชีในการจัดทำรายงานการเงินของรัฐบาลประเทศสหรัฐอเมริกา
หลักการบัญชีในการจัดทำรายงานการเงินของรัฐบาลประเทศสหรัฐอเมริกา (Accounting Policies of Financial Statements of the United States Government)
ในการจัดทำรายงานการเงินของรัฐบาลสหรัฐอเมริกานั้นได้นำมาตรฐานที่กำหนดโดย Federal Accounting Standards Advisory Board ฉบับที่ 24 ( Selected Standards for the Consolidated Financial Report of the United States Government) มาใช้เป็นแนวทางในการจัดทำรายงานการเงินซึ่งสามารถสรุปได้ดังนี้
1. มาตรฐานนี้ใช้บังคับกับส่วนราชการของรัฐบาลกลางทั้งหมดในการจัดทำรายงานการเงินรวม ( consolidated entity)
2. ในการจัดทำรายงานการเงินนั้นให้แสดงรายงานการเงินในลักษณะรายงานการเงินเปรียบเทียบ (comparative basis)
3. มาตรฐานฉบับนี้ให้มีการรวบรวมข้อมูลทางการเงินอื่นๆ เพื่อใช้ในการกระทบยอดระหว่างรายงานผลการดำเนินงาน (Statements of Net Cost) กับงบประมาณ (unified budget surplus (or deficit)) และให้มีการรายงานการเปลี่ยนแปลงของกระแสเงินสดของประเทศ (the changes in the Government's cash balance)
สรุปหลักการและนโยบายการบัญชีทั่วไป
หน่วยงานที่เสนอรายงาน (Reporting Entities)รายงานการเงินนั้นได้รวมผลการดำเนินงานและฐานะการเงินของส่วนราชการต่างๆ ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐบาล ซึ่งรวมถึงส่วนราชการฝ่ายบริหาร ฝ่ายนิติบัญญัติ และฝ่ายตุลาการ ในการจัดทำรายงานการเงินรวม ซึ่งได้มีการตัดรายการที่มีสาระสำคัญ Contra ระหว่างกัน ส่วนรายการที่ไม่สามารถ Reconciled ได้จะถูกเปิดเผยไว้ในหมายเหตุประกอบรายงานการเงินถึงผลกระทบต่อฐานะการเงินของแผ่นดิน
หลักการการบัญชีและการรับรู้รายได้ (Basis of Accounting and Revenue Recognition)
การจัดทำรายงานการเงินนั้น จะจัดทำบนพื้นฐานของหลักการบัญชีที่ยอมรับโดยทั่วไป (GAPP) ซึ่งมีการบันทึกและรับรู้รายการต่างๆ ดังนี้
- รายจ่าย จะถูกบันทึกรายการเมื่อเกิดกิจกรรมรายจ่ายขึ้น
- รายได้ที่เกิดขึ้นจากอำนาจของรัฐบาลในการจัดเก็บ (Non-exchange; unearned revenues) เช่น ภาษี ค่าธรรมเนียม หรือ ค่าปรับ จะถูกบันทึกตามหลักเกณฑ์ผสม (Modified cash basis of accounting) นั่นคือ การนำส่งรายได้ประเภทนี้จะถูกรับรู้เมื่อได้มีการนำส่งและบัญชีลูกหนี้ที่เกี่ยวข้องจะถูกรับรู้รายการเมื่อสามารถวัดมูลค่าของรายการดังกล่าวและสามารถเรียกเก็บได้ตามกฎหมาย ในขณะเดียวกันถ้ามีการชำระคืนรายได้เหล่านั้นก็จะรับรู้รายการเมื่อสามารถวัดมูลค่าของรายการดังกล่าวและรัฐมีภาระที่จะต้องจ่ายคืนตามกฎหมาย รายการนี้จะเป็นรายการที่ปรับลดรายได้ (Non-exchange revenue)
- รายได้ที่เกิดจากการขายสินค้าหรือการให้บริการของรัฐ (Exchange; earned revenues) จะรับรู้เมื่อรัฐบาลหรือหน่วยงานของรัฐได้ขายสินค้าหรือให้บริการแก่สาธารณชนโดยคิดราคาในสินค้าหรือบริการนั้นๆ
หลักการบัญชีต่างๆเหล่านี้จะแตกต่างจากระบบในการจัดทำงบประมาณ ซึ่งจะยึดหลักเกณฑ์เงินสด
ลูกหนี้และลูกหนี้ภาษีของแผ่นดิน (Accounts and Tax Receivable)
ในงบดุลจะมีบันทึกภาษีที่เรียกเก็บแล้วแต่ยังไม่มีการชำระ เมื่อเกิดสถานการณ์ที่ทำให้ผู้เสียภาษีไม่สามารถจ่ายภาษีได้หรือสถานการณ์ที่ศาลได้พิจารณาแล้วเห็นว่าไม่สามารถเรียกภาษีที่ยังค้างชำระเก็บได้ในอนาคต เช่น การเสียชีวิตของผู้เสียภาษี ภาวะล้มละลาย ลูกหนี้และลูกหนี้ค่าภาษีจะแสดงมูลค่าสุทธิในรายงานการเงินสุทธิจากค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ วิธีการคำนวณค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญจะแตกต่างไปในแต่ละส่วนราชการ เช่น การสุ่มตัวอย่างจากลูกหนี้ วิธีเฉพาะโดยพิจารณาลูกหนี้แต่ละราย วิธีวิเคราะห์จากรายงานกลุ่มอายุของลูกหนี้
สินค้าและวัสดุคงเหลือ (Inventory and Related Property)
สินค้าคงเหลือจะถูกบันทึกโดยวิธี ราคาทุนในอดีต (historial cost) เช่น วิธี FIFO, weighted average และ moving average
สินค้าคงเหลือที่ล้าสมัย หรือสินค้าคงเหลือที่เสียหาย จะถูกบันทึกโดยวิธีมูลค่าสุทธิที่จะได้รับ (net realizable value) ค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมสินค้าคงเหลือที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจะทำให้มูลค่าของสินค้าคงเหลือที่รอการซ่อมแซมมียอดลดลง การบันทึกสินค้าคงเหลือที่รอการขายโดยการใช้ราคาซื้อครั้งหลังสุด (latest acquisition cost) จะทำให้มีการรับรู้กำไรหรือขาดทุนจากการถือครองรอการขาย
วัสดุคงเหลือจะประกอบด้วย สินทรัพย์ที่หน่วยงานงานมีไว้เพื่อใช้ในการดำเนินงานตามปกติ วัสดุสำนักงาน ซึ่งจะลงบัญชีโดยวิธี ราคาทุนในอดีต
ที่ดิน อาคาร และอุปกรณ์ (Property, Plant and Equipment)
อาคารและอุปกรณ์จะถูกบันทึกโดยใช้ราคาทุน สุทธิจาก ค่าเสื่อมราคาสะสม หรือค่าตัดจำหน่ายสะสมที่คำนวณโดยวิธีเส้นตรงที่ประมาณการจากอายุการใช้งานของทรัพย์สิน ส่วนที่ดินจะถูกบันทึกในราคาทุน
ประมาณการหนี้สินและหนี้สินที่อาจเกิดขึ้น (Commitments and Contingencies)
ประมาณการหนี้สินและหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นที่จะถูกเปิดเผยในหมายเหตุประกอบรายงานการเงินนั้นขึ้นอยู่กับลักษณะของรายการและจำนวนเงินที่เกี่ยวข้อง อย่างไรก็ตามหน่วยงานจะบันทึกบัญชีรับรู้หนี้สินก็ต่อเมื่อเข้าเกณฑ์ 2 ประการ คือ เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วและมีความเป็นไปได้ค่อนข้างแน่ที่หน่วยงานจะสูญเสียทรัพยากรเพื่อจ่ายชำระภาระผูกพันนั้น ซึ่งหน่วยงานสามารถกำหนดมูลค่าของภาระหนี้สินได้
ในการประมาณหนี้สินที่จะบันทึกบัญชี สามารถกำหนดในลักษณะมูลค่าเฉพาะหรือกำหนดค่าเป็นช่วงก็ได้ถ้าหากมูลค่าบางค่าซึ่งอยู่ในช่วงดังกล่าว สามารถทำให้การประมาณการได้ใกล้เคียงมากกว่าการกำหนดเป็นค่าใดค่าหนึ่ง แต่ถ้ามูลค่าบางค่าซึ่งอยู่ในช่วงดังกล่าวไม่สามารถทำให้การประมาณการได้ใกล้เคียงมากกว่าการกำหนดเป็นค่าใดค่าหนึ่ง ให้ใช้มูลค่าต่ำสุดของช่วงดังกล่าวในการกำหนดภาระหนี้สิน
ถ้าหากหน่วยงานมีภาระผูกพันที่ไม่เข้าหลักเกณฑ์ทั้งสองข้อ แต่หน่วยงานสามารถคาดการณ์อย่างมีเหตุผลได้ว่าภาระหนี้สินได้เกิดขึ้นแล้ว ก็ให้เปิดเผยถึงภาระดังกล่าวในหมายเหตุประกอบรายงานการเงิน
--กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม--
-กภ-
หลักการบัญชีในการจัดทำรายงานการเงินของรัฐบาลประเทศสหรัฐอเมริกา (Accounting Policies of Financial Statements of the United States Government)
ในการจัดทำรายงานการเงินของรัฐบาลสหรัฐอเมริกานั้นได้นำมาตรฐานที่กำหนดโดย Federal Accounting Standards Advisory Board ฉบับที่ 24 ( Selected Standards for the Consolidated Financial Report of the United States Government) มาใช้เป็นแนวทางในการจัดทำรายงานการเงินซึ่งสามารถสรุปได้ดังนี้
1. มาตรฐานนี้ใช้บังคับกับส่วนราชการของรัฐบาลกลางทั้งหมดในการจัดทำรายงานการเงินรวม ( consolidated entity)
2. ในการจัดทำรายงานการเงินนั้นให้แสดงรายงานการเงินในลักษณะรายงานการเงินเปรียบเทียบ (comparative basis)
3. มาตรฐานฉบับนี้ให้มีการรวบรวมข้อมูลทางการเงินอื่นๆ เพื่อใช้ในการกระทบยอดระหว่างรายงานผลการดำเนินงาน (Statements of Net Cost) กับงบประมาณ (unified budget surplus (or deficit)) และให้มีการรายงานการเปลี่ยนแปลงของกระแสเงินสดของประเทศ (the changes in the Government's cash balance)
สรุปหลักการและนโยบายการบัญชีทั่วไป
หน่วยงานที่เสนอรายงาน (Reporting Entities)รายงานการเงินนั้นได้รวมผลการดำเนินงานและฐานะการเงินของส่วนราชการต่างๆ ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐบาล ซึ่งรวมถึงส่วนราชการฝ่ายบริหาร ฝ่ายนิติบัญญัติ และฝ่ายตุลาการ ในการจัดทำรายงานการเงินรวม ซึ่งได้มีการตัดรายการที่มีสาระสำคัญ Contra ระหว่างกัน ส่วนรายการที่ไม่สามารถ Reconciled ได้จะถูกเปิดเผยไว้ในหมายเหตุประกอบรายงานการเงินถึงผลกระทบต่อฐานะการเงินของแผ่นดิน
หลักการการบัญชีและการรับรู้รายได้ (Basis of Accounting and Revenue Recognition)
การจัดทำรายงานการเงินนั้น จะจัดทำบนพื้นฐานของหลักการบัญชีที่ยอมรับโดยทั่วไป (GAPP) ซึ่งมีการบันทึกและรับรู้รายการต่างๆ ดังนี้
- รายจ่าย จะถูกบันทึกรายการเมื่อเกิดกิจกรรมรายจ่ายขึ้น
- รายได้ที่เกิดขึ้นจากอำนาจของรัฐบาลในการจัดเก็บ (Non-exchange; unearned revenues) เช่น ภาษี ค่าธรรมเนียม หรือ ค่าปรับ จะถูกบันทึกตามหลักเกณฑ์ผสม (Modified cash basis of accounting) นั่นคือ การนำส่งรายได้ประเภทนี้จะถูกรับรู้เมื่อได้มีการนำส่งและบัญชีลูกหนี้ที่เกี่ยวข้องจะถูกรับรู้รายการเมื่อสามารถวัดมูลค่าของรายการดังกล่าวและสามารถเรียกเก็บได้ตามกฎหมาย ในขณะเดียวกันถ้ามีการชำระคืนรายได้เหล่านั้นก็จะรับรู้รายการเมื่อสามารถวัดมูลค่าของรายการดังกล่าวและรัฐมีภาระที่จะต้องจ่ายคืนตามกฎหมาย รายการนี้จะเป็นรายการที่ปรับลดรายได้ (Non-exchange revenue)
- รายได้ที่เกิดจากการขายสินค้าหรือการให้บริการของรัฐ (Exchange; earned revenues) จะรับรู้เมื่อรัฐบาลหรือหน่วยงานของรัฐได้ขายสินค้าหรือให้บริการแก่สาธารณชนโดยคิดราคาในสินค้าหรือบริการนั้นๆ
หลักการบัญชีต่างๆเหล่านี้จะแตกต่างจากระบบในการจัดทำงบประมาณ ซึ่งจะยึดหลักเกณฑ์เงินสด
ลูกหนี้และลูกหนี้ภาษีของแผ่นดิน (Accounts and Tax Receivable)
ในงบดุลจะมีบันทึกภาษีที่เรียกเก็บแล้วแต่ยังไม่มีการชำระ เมื่อเกิดสถานการณ์ที่ทำให้ผู้เสียภาษีไม่สามารถจ่ายภาษีได้หรือสถานการณ์ที่ศาลได้พิจารณาแล้วเห็นว่าไม่สามารถเรียกภาษีที่ยังค้างชำระเก็บได้ในอนาคต เช่น การเสียชีวิตของผู้เสียภาษี ภาวะล้มละลาย ลูกหนี้และลูกหนี้ค่าภาษีจะแสดงมูลค่าสุทธิในรายงานการเงินสุทธิจากค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ วิธีการคำนวณค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญจะแตกต่างไปในแต่ละส่วนราชการ เช่น การสุ่มตัวอย่างจากลูกหนี้ วิธีเฉพาะโดยพิจารณาลูกหนี้แต่ละราย วิธีวิเคราะห์จากรายงานกลุ่มอายุของลูกหนี้
สินค้าและวัสดุคงเหลือ (Inventory and Related Property)
สินค้าคงเหลือจะถูกบันทึกโดยวิธี ราคาทุนในอดีต (historial cost) เช่น วิธี FIFO, weighted average และ moving average
สินค้าคงเหลือที่ล้าสมัย หรือสินค้าคงเหลือที่เสียหาย จะถูกบันทึกโดยวิธีมูลค่าสุทธิที่จะได้รับ (net realizable value) ค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมสินค้าคงเหลือที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจะทำให้มูลค่าของสินค้าคงเหลือที่รอการซ่อมแซมมียอดลดลง การบันทึกสินค้าคงเหลือที่รอการขายโดยการใช้ราคาซื้อครั้งหลังสุด (latest acquisition cost) จะทำให้มีการรับรู้กำไรหรือขาดทุนจากการถือครองรอการขาย
วัสดุคงเหลือจะประกอบด้วย สินทรัพย์ที่หน่วยงานงานมีไว้เพื่อใช้ในการดำเนินงานตามปกติ วัสดุสำนักงาน ซึ่งจะลงบัญชีโดยวิธี ราคาทุนในอดีต
ที่ดิน อาคาร และอุปกรณ์ (Property, Plant and Equipment)
อาคารและอุปกรณ์จะถูกบันทึกโดยใช้ราคาทุน สุทธิจาก ค่าเสื่อมราคาสะสม หรือค่าตัดจำหน่ายสะสมที่คำนวณโดยวิธีเส้นตรงที่ประมาณการจากอายุการใช้งานของทรัพย์สิน ส่วนที่ดินจะถูกบันทึกในราคาทุน
ประมาณการหนี้สินและหนี้สินที่อาจเกิดขึ้น (Commitments and Contingencies)
ประมาณการหนี้สินและหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นที่จะถูกเปิดเผยในหมายเหตุประกอบรายงานการเงินนั้นขึ้นอยู่กับลักษณะของรายการและจำนวนเงินที่เกี่ยวข้อง อย่างไรก็ตามหน่วยงานจะบันทึกบัญชีรับรู้หนี้สินก็ต่อเมื่อเข้าเกณฑ์ 2 ประการ คือ เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วและมีความเป็นไปได้ค่อนข้างแน่ที่หน่วยงานจะสูญเสียทรัพยากรเพื่อจ่ายชำระภาระผูกพันนั้น ซึ่งหน่วยงานสามารถกำหนดมูลค่าของภาระหนี้สินได้
ในการประมาณหนี้สินที่จะบันทึกบัญชี สามารถกำหนดในลักษณะมูลค่าเฉพาะหรือกำหนดค่าเป็นช่วงก็ได้ถ้าหากมูลค่าบางค่าซึ่งอยู่ในช่วงดังกล่าว สามารถทำให้การประมาณการได้ใกล้เคียงมากกว่าการกำหนดเป็นค่าใดค่าหนึ่ง แต่ถ้ามูลค่าบางค่าซึ่งอยู่ในช่วงดังกล่าวไม่สามารถทำให้การประมาณการได้ใกล้เคียงมากกว่าการกำหนดเป็นค่าใดค่าหนึ่ง ให้ใช้มูลค่าต่ำสุดของช่วงดังกล่าวในการกำหนดภาระหนี้สิน
ถ้าหากหน่วยงานมีภาระผูกพันที่ไม่เข้าหลักเกณฑ์ทั้งสองข้อ แต่หน่วยงานสามารถคาดการณ์อย่างมีเหตุผลได้ว่าภาระหนี้สินได้เกิดขึ้นแล้ว ก็ให้เปิดเผยถึงภาระดังกล่าวในหมายเหตุประกอบรายงานการเงิน
--กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม--
-กภ-