สินค้า ปริมาณส่งออก(พันตัน) มูลค่าส่งออก (ล้าน US$)
2542 2543 % 2542 2543 %
ยางพารา 2,031.3 2,542.1 25.1 1,159.3 1,525.4 31.6
- ยางแผ่นรมควัน 1,072.7 1,134.7 5.8 651.7 743.5 14.1
- ยางแท่ง 568.2 853.9 50.3 325.5 542.3 66.6
- น้ำยางข้น 373.8 538.4 44.0 175.1 233.0 33.1
ตลาดส่งออกสำคัญที่ขยายตัว
- ญี่ปุ่น 318.1 352.9 11.0
- จีน 140.0 299.7 114.1
- สหรัฐอเมริกา 158.6 224.7 41.7
- อาเซียน 152.7 218.1 42.8
- มาเลเซีย 103.7 168.6 62.5
- สิงคโปร์ 44.2 44.3 0.1
- EU 139.0 156.9 12.9
- ฝรั่งเศส 29.1 36.4 25.3
- อิตาลี 27.4 33.2 21.1
- สเปน 28.4 29.9 5.3
- เกาหลีใต้ 91.0 100.9 10.9
- บราซิล 20.5 29.6 44.7
มูลค่าส่งออก (ล้านบาท)
2542 2543 %
43,941.7 60,742.7 38.2
ผลผลิตยางพาราเพิ่มขึ้นจาก 2.198 ล้านตันในปี 2542 เป็น 2.236 ล้านตัน
ในปี 2543 เนื่องจากราคาที่สูงขึ้นในช่วงปลายปี 2542 ต่อเนื่องมาถึงกลางปี 2543 จูงใจให้เกษตรกรชาวสวนยางเร่งกรีดยางมากขึ้น ประ
กอบกับต้นยางที่ปลูกใหม่บางพื้นที่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเริ่มให้ผลผลิต
การส่งออกยางพาราในปี 2543 ขยายตัวขึ้นเป็นครั้งแรกหลังจากที่หดตัวลงมาตั้งแต่ปี 2540 เนื่องจากปริมาณส่งออกเพิ่มขึ้นถึงกว่าร้อยละ
25 ขณะที่ราคาส่งออกเฉลี่ยในเทอม US$ เพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 5 ทั้งนี้เป็นการส่งออกยางแท่งในปริมาณเพิ่มขึ้นกว่าร้อยละ 50 ขณะที่ราคาส่งออกยาง
แท่งเฉลี่ยในเทอม US$ เพิ่มขึ้นร้อยละ 10 ส่งผลให้การส่งออกยางแท่งในปี 2543 มีสัดส่วนเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 35.5 ของมูลค่าส่งออกยางธรรมชาติ
แปรรูปรวมของไทย เทียบกับร้อยละ 28.0 ในปี 2542
ปี 2543 การส่งออกยางพาราไปตลาดส่งออกสำคัญเพิ่มขึ้นเกือบทุกตลาด เนื่องจากความต้องการใช้ยางธรรมชาติเพิ่มสูงขึ้นตามการฟื้นตัวของ
ภาวะเศรษฐกิจของประเทศต่าง ๆ ประกอบกับมีการใช้ยางธรรมชาติเพื่อทดแทนยางสังเคราะห์ที่มีราคาแพงขึ้นจากต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้น หลังจากที่ราคา
น้ำมันปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้ปริมาณความต้องการใช้ยางธรรมชาติของโลกเพิ่มขึ้นจาก 6.68 ล้านตัน ในปี 2542 เป็น 7.16 ล้านตันในปี 2543
การส่งออกยางพาราไปตลาดจีนขยายตัวในอัตราสูงในทุกประเภทสินค้า โดยเฉพาะยางแท่งมีมูลค่าส่งออกเพิ่มขึ้นถึงสองเท่าตัว ส่วนหนึ่งเป็น
เพราะได้รับผลดีจากการปรับลดภาษีนำเข้ายางของจีนจากร้อยละ 25 เป็นร้อยละ 12 ประกอบกับจีนเพิ่มโควต้านำเข้ายางมากขึ้นด้วย
ผลผลิตยางพาราของประเทศคู่แข่งสำคัญของไทย เช่น มาเลเซีย และอินโดนีเซีย ลดลง โดยเฉพาะมาเลเซียมีปัญหาขาดแคลนวัตถุดิบยาง
ธรรมชาติ เนื่องจากเกษตรกรหันไปเพาะปลูกปาล์มน้ำมันที่ให้ ผลตอบแทนสูงเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ เวียดนามซึ่งเป็นผู้ผลิตและส่งออกยางพารามีแผนไม่ขยาย
พื้นที่ เพาะปลูกยางในระยะเวลาอันใกล้นี้ เนื่องจากราคายางในตลาดโลกไม่จูงใจเมื่อเทียบกับพืชเศรษฐกิจอื่น จึงเป็นโอกาสดีของไทยในการเพิ่มส่วน
แบ่งตลาดในตลาดส่งออกสำคัญของเวียดนาม โดยเฉพาะ จีน สหภาพยุโรป ญี่ปุ่น และสิงคโปร์
ในปี 2544 กระทรวงเกษตรและสหกรณ์คาดว่าผลผลิตยางพาราของไทยจะลดลงเล็กน้อยประมาณร้อยละ 0.7 ขณะที่การส่งออกยางพารา
ของไทยในปี 2544 กระทรวงพาณิชย์คาดว่าจะส่งออกได้เพิ่มขึ้นราวร้อยละ 10 โดยมีปัจจัยเกื้อหนุนสำคัญ ได้แก่
- ความต้องการใช้ยางธรรมชาติเพื่อทดแทนยางสังเคราะห์ยังมีอยู่มาก เนื่องจากราคาน้ำมันที่ทรงตัวในระดับสูง
- บริษัทผลิตยางรถยนต์รายใหญ่ในสหรัฐฯ เรียกคืนยางรถยนต์จำนวนหลายล้านเส้นจากผู้ผลิตรถยนต์หลังจากเกิดอุบัติเหตุจากการใช้
ยางรถยนต์ที่ผลิตจากบริษัทผู้ผลิตยางรถยนต์รายดังกล่าว ทำให้คาดว่าความต้องการใช้ยางธรรมชาติเพื่อเป็นวัตถุดิบผลิตยางรถยนต์จะเพิ่มสูงขึ้น
- ประเทศผู้ผลิตยางพารารายใหญ่ของโลก คือ ไทย อินโดนีเซีย และมาเลเซีย กำลังเร่งดำเนินความพยายามในการกำหนดราคา
กลางยางพาราเป็นสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐฯ เพื่อใช้ในการค้ายางพาราของทั้ง 3 ประเทศ ซึ่งคาดว่าจะทำให้ราคายางพารามีแนวโน้มดีขึ้นและมี
เสถียรภาพมากขึ้น อย่างไรก็ตาม ขณะนี้การลงนามตามความร่วมมือดังกล่าวต้องเลื่อนออกไป เนื่องจากอินโดนีเซียยังไม่มีความพร้อมเพียงพอ
- การส่งออกยางพาราของไทยไปตลาดจีนมีแนวโน้มสดใส โดยคาดว่าหลังจากจีนเข้าเป็นสมาชิก WTO ไทยจะสามารถส่งออกยาง
พาราไปจีนได้เพิ่มขึ้น นอกจากนี้ยังได้มีการประชาสัมพันธ์และเปิดตลาดส่งออกยางพาราไทยไปยังยุโรปตะวันออก โดยการจำหน่ายผ่านโบรกเกอร์ที่
เยอรมนีด้วย
--ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย สิงหาคม 2544--
-อน-
2542 2543 % 2542 2543 %
ยางพารา 2,031.3 2,542.1 25.1 1,159.3 1,525.4 31.6
- ยางแผ่นรมควัน 1,072.7 1,134.7 5.8 651.7 743.5 14.1
- ยางแท่ง 568.2 853.9 50.3 325.5 542.3 66.6
- น้ำยางข้น 373.8 538.4 44.0 175.1 233.0 33.1
ตลาดส่งออกสำคัญที่ขยายตัว
- ญี่ปุ่น 318.1 352.9 11.0
- จีน 140.0 299.7 114.1
- สหรัฐอเมริกา 158.6 224.7 41.7
- อาเซียน 152.7 218.1 42.8
- มาเลเซีย 103.7 168.6 62.5
- สิงคโปร์ 44.2 44.3 0.1
- EU 139.0 156.9 12.9
- ฝรั่งเศส 29.1 36.4 25.3
- อิตาลี 27.4 33.2 21.1
- สเปน 28.4 29.9 5.3
- เกาหลีใต้ 91.0 100.9 10.9
- บราซิล 20.5 29.6 44.7
มูลค่าส่งออก (ล้านบาท)
2542 2543 %
43,941.7 60,742.7 38.2
ผลผลิตยางพาราเพิ่มขึ้นจาก 2.198 ล้านตันในปี 2542 เป็น 2.236 ล้านตัน
ในปี 2543 เนื่องจากราคาที่สูงขึ้นในช่วงปลายปี 2542 ต่อเนื่องมาถึงกลางปี 2543 จูงใจให้เกษตรกรชาวสวนยางเร่งกรีดยางมากขึ้น ประ
กอบกับต้นยางที่ปลูกใหม่บางพื้นที่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเริ่มให้ผลผลิต
การส่งออกยางพาราในปี 2543 ขยายตัวขึ้นเป็นครั้งแรกหลังจากที่หดตัวลงมาตั้งแต่ปี 2540 เนื่องจากปริมาณส่งออกเพิ่มขึ้นถึงกว่าร้อยละ
25 ขณะที่ราคาส่งออกเฉลี่ยในเทอม US$ เพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 5 ทั้งนี้เป็นการส่งออกยางแท่งในปริมาณเพิ่มขึ้นกว่าร้อยละ 50 ขณะที่ราคาส่งออกยาง
แท่งเฉลี่ยในเทอม US$ เพิ่มขึ้นร้อยละ 10 ส่งผลให้การส่งออกยางแท่งในปี 2543 มีสัดส่วนเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 35.5 ของมูลค่าส่งออกยางธรรมชาติ
แปรรูปรวมของไทย เทียบกับร้อยละ 28.0 ในปี 2542
ปี 2543 การส่งออกยางพาราไปตลาดส่งออกสำคัญเพิ่มขึ้นเกือบทุกตลาด เนื่องจากความต้องการใช้ยางธรรมชาติเพิ่มสูงขึ้นตามการฟื้นตัวของ
ภาวะเศรษฐกิจของประเทศต่าง ๆ ประกอบกับมีการใช้ยางธรรมชาติเพื่อทดแทนยางสังเคราะห์ที่มีราคาแพงขึ้นจากต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้น หลังจากที่ราคา
น้ำมันปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้ปริมาณความต้องการใช้ยางธรรมชาติของโลกเพิ่มขึ้นจาก 6.68 ล้านตัน ในปี 2542 เป็น 7.16 ล้านตันในปี 2543
การส่งออกยางพาราไปตลาดจีนขยายตัวในอัตราสูงในทุกประเภทสินค้า โดยเฉพาะยางแท่งมีมูลค่าส่งออกเพิ่มขึ้นถึงสองเท่าตัว ส่วนหนึ่งเป็น
เพราะได้รับผลดีจากการปรับลดภาษีนำเข้ายางของจีนจากร้อยละ 25 เป็นร้อยละ 12 ประกอบกับจีนเพิ่มโควต้านำเข้ายางมากขึ้นด้วย
ผลผลิตยางพาราของประเทศคู่แข่งสำคัญของไทย เช่น มาเลเซีย และอินโดนีเซีย ลดลง โดยเฉพาะมาเลเซียมีปัญหาขาดแคลนวัตถุดิบยาง
ธรรมชาติ เนื่องจากเกษตรกรหันไปเพาะปลูกปาล์มน้ำมันที่ให้ ผลตอบแทนสูงเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ เวียดนามซึ่งเป็นผู้ผลิตและส่งออกยางพารามีแผนไม่ขยาย
พื้นที่ เพาะปลูกยางในระยะเวลาอันใกล้นี้ เนื่องจากราคายางในตลาดโลกไม่จูงใจเมื่อเทียบกับพืชเศรษฐกิจอื่น จึงเป็นโอกาสดีของไทยในการเพิ่มส่วน
แบ่งตลาดในตลาดส่งออกสำคัญของเวียดนาม โดยเฉพาะ จีน สหภาพยุโรป ญี่ปุ่น และสิงคโปร์
ในปี 2544 กระทรวงเกษตรและสหกรณ์คาดว่าผลผลิตยางพาราของไทยจะลดลงเล็กน้อยประมาณร้อยละ 0.7 ขณะที่การส่งออกยางพารา
ของไทยในปี 2544 กระทรวงพาณิชย์คาดว่าจะส่งออกได้เพิ่มขึ้นราวร้อยละ 10 โดยมีปัจจัยเกื้อหนุนสำคัญ ได้แก่
- ความต้องการใช้ยางธรรมชาติเพื่อทดแทนยางสังเคราะห์ยังมีอยู่มาก เนื่องจากราคาน้ำมันที่ทรงตัวในระดับสูง
- บริษัทผลิตยางรถยนต์รายใหญ่ในสหรัฐฯ เรียกคืนยางรถยนต์จำนวนหลายล้านเส้นจากผู้ผลิตรถยนต์หลังจากเกิดอุบัติเหตุจากการใช้
ยางรถยนต์ที่ผลิตจากบริษัทผู้ผลิตยางรถยนต์รายดังกล่าว ทำให้คาดว่าความต้องการใช้ยางธรรมชาติเพื่อเป็นวัตถุดิบผลิตยางรถยนต์จะเพิ่มสูงขึ้น
- ประเทศผู้ผลิตยางพารารายใหญ่ของโลก คือ ไทย อินโดนีเซีย และมาเลเซีย กำลังเร่งดำเนินความพยายามในการกำหนดราคา
กลางยางพาราเป็นสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐฯ เพื่อใช้ในการค้ายางพาราของทั้ง 3 ประเทศ ซึ่งคาดว่าจะทำให้ราคายางพารามีแนวโน้มดีขึ้นและมี
เสถียรภาพมากขึ้น อย่างไรก็ตาม ขณะนี้การลงนามตามความร่วมมือดังกล่าวต้องเลื่อนออกไป เนื่องจากอินโดนีเซียยังไม่มีความพร้อมเพียงพอ
- การส่งออกยางพาราของไทยไปตลาดจีนมีแนวโน้มสดใส โดยคาดว่าหลังจากจีนเข้าเป็นสมาชิก WTO ไทยจะสามารถส่งออกยาง
พาราไปจีนได้เพิ่มขึ้น นอกจากนี้ยังได้มีการประชาสัมพันธ์และเปิดตลาดส่งออกยางพาราไทยไปยังยุโรปตะวันออก โดยการจำหน่ายผ่านโบรกเกอร์ที่
เยอรมนีด้วย
--ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย สิงหาคม 2544--
-อน-